Dialectverhaaltjes 2018 - Historische Vereniging Sliedrecht

Toe ‘k nog waarekte, haolde ‘k nogal is ’n verschôôningsie hier of daer, mor nou lôôp ‘k ’r veuls te vaok i m’n ouwe kloffie voor schobberdebonk bij.. Mor dat

Toe ‘k van de week gezellig kleerties voor ’n poppie zat ’t braaie, zee ‘k tege Besjaone: ” ‘k Gaot eve naer bove, hoor, ‘k het ’n kloentjie rôôje sêêt nôôdig!” ’t Is trouwes nog mor ’n

Op ’n dag zee m’n vaoder met ’n staole gezicht: “ ‘k Was bij Aort van Wijngaorde aan ’t waarek en vertelde hum, dat as jij gêên schooljuffrouw zou worde, dà je dan graeg ok in ’n

Ik kon ’t nie maoke om d’n êêsten dag al te laet op school te komme al hà ‘k meer ôôg voor waer ‘k langsliep.. D’n hêêlen binnekant van d’n dijk zag ‘k weer voor me, zôôas tie in m’n

Aallêên, en dà ’s met ’t ouwer worre ’n perbleem van meer mense, hè ’k m’n aaige laete vertelle, ik kan nog mor êên ding teglijk.. Dik of dun

Moeder was d’r dan ok weer bijgekomme en broch ’n ketel mè hêêt waoter en wà gesnikkerde of geschaofde zêêp mee en zee tege d’n twêêde: “Gaot eerst mor is ete, ’k zel zellef ’t eerste

Ik doch dat, as „k m‟n aaige netjies aankleedde, med ‟n stroppie, ‟n gaef jassie, ‟n gestreke broek en ‟n bietjie ‟n goeje babbel, want „k hà nò nied êêns aalle veraaiste pepiere, dat

‟n Ritjie deur de polder ving „k aaltijd ‟n fêêst en Nieuwpoort, daer ben „k weg van.. ‟n Ome và me was t„r nog is ‟n hortie domenee, zôdoende was „k ‟r wel is meer