Z realistycznej teorii poznania człowieka oraz z pluralistycznej teorii budowy człowieka jako jednostki i osoby należy wyciągnąć wnioski, które staną się materiałem ukazującym problemy etyki. Wiemy już, że źródeł etyki należy szukać w filozofii człowieka, co doprowadzi do zdefiniowania przedmiotu etyki, czyli aspektu wyróżniającego działania chroniące człowieka.
GŁÓWNE ZAGADNIENIA ETYKI CHRONIENIA OSÓB
Określenie etyki
Człowiek jako osoba według św. Tomasza
Człowiek
Według Tomasza człowiek jest pierwszym czynnikiem strukturalnym czyniącym go realnym, zwanym istnieniem, a jego istota, którą rzeczywistość obejmuje jako przejaw istnienia, jest czynnikiem identyfikującym. Duszę ludzką wyróżnia cecha racjonalności, która opiera się na rozumie, oraz cecha wolności, która opiera się na woli.
Osoba
Relacja nadziei opiera się na dobroci, ponieważ skupiamy się na ludziach, aby nas zaakceptowali i zaufali. Dopiero dzięki swojej refleksji odkrywa istnienie w człowieku ważnych przejawów, bo to one determinują relacje osobowe, odkrywa elementy strukturalne, które czynią człowieka osobą.
Dobro osób
Ludzie wnoszą swoje przypadkowe działania, Bóg, który jest jedną istotą ze względu na swoje istnienie i trzema osobami ze względu na swoją istotę, przychodzi do nas jako Trójca Osób.
Normy moralności jako zasady rozpoznawania działań chroniących dobro osób
Mądrość
Kontemplacja
Sumienie
I dodajmy, że kryteria wyboru działań, czyli mądrość, kontemplacja, sumienie, pokazują, jakimi działaniami chronimy prawdziwe dobro ludzi.
Nauki o człowieku
Antropologa filozoficzna
Można tu dodać, że leczenie organizmu polega na wprowadzeniu brakujących substancji, które aktywizują funkcjonowanie narządów organizmu w obszarze dolegliwości fizycznych człowieka. Można powiedzieć, że okres embrionalny człowieka to jedynie proces budowania ciała w miarę nabywania przez materię warunków fizycznych.
Medycyna
Nie niszczą duszy wiecznie zajętej bytem, a także dlatego, że to, co niematerialne, nie podlega rozkładowi na części. Ciało pozbawione duszy na skutek zniszczenia przez otaczające go substancje fizyczne jest jedynie zbiorem odrębnych substancji wykonujących czynności wyznaczone przez ich naturę.
Pedagogika
Prawo
Prawo naturalne nigdy nie jest stronnicze, ponieważ stanowi opis naturalnej struktury człowieka, zawartej w celach i zaleceniach. Prawo naturalne jest przewodnikiem po celach, które podkreślają naturalną strukturę człowieka, tak jak ją rozpoznajemy i rozumiemy.
Problemy stanowiące etykę
Wskazanie na problemy już omówione
Odpowiedzialność
Odpowiedzialność można i należy definiować taką, jaka jest, tj. w zakresie podmiotu odpowiedzialnego za swoje działania. Odpowiedzialność jako miłosierdzie to wzięcie na siebie złych konsekwencji zaniedbania działań, które należało podjąć.
Wychowanie i wolność
Filozofia człowieka i filozofia bytu doprowadzi Cię do etyki, która określa zasady wyboru działań chroniących prawdę i dobro. Dodajmy, że religia to zespół relacji osobowych zdeterminowanych przejawami istnienia, łączących człowieka z Bogiem w osobie Chrystusa.
UWYRAŹNIENIE PODSTAW I STRUKTURY ETYKI
Odróżnienie podstaw etyki od jej przedmiotu
Jeśli tego nie zrobią, poprzestaną na etyce jako nauce opartej na twierdzeniach innych nauk, co sprowadzi etykę do filozofii człowieka lub filozofii rzeczywistości. Tworzy etykę, której przedmiot uzasadnia tworzące ją twierdzenia, poza twierdzeniami o filozofii człowieka i filozofii rzeczywistości.
Jak nie należy budować etyki (forsowane dziś propozycje)
Oparcie etyki na teorii liniowego i ewolucyjnego konstytuowania się rzeczywistości
W tej religii chrześcijaństwo jest zbyt specyficzne, ponieważ skupia ludzi tylko wokół Chrystusa, a nie kieruje ich na cały kosmos. Filozofia jest wyjściem poza Chrystusa i chrześcijaństwo ku jedności odmian ducha, do całości, która jest duchem absolutnym.
Oparcie etyki na zatarciu różnic między podmiotem i cechą
Feuerbach doda poważnie i okrutnie, że człowiek jest tym, co je (der Mensch ist was er ist). Etyka personalistyczna, oparta na teorii osoby Mouniera, jest także tożsama z teorią człowieka jako osoby. Wynika z tego, że prawa ustanowione przez człowieka muszą być zgodne z instynktownym zachowaniem zwierząt.
Oparcie etyki na błędzie kompilacjonizmu
W etyce sytuacyjnej, nawet w wersji prawnej, osoba utożsamiana jest z zespołem swoich obowiązków, gdyż według Kanta istota osoby jest niepoznawalna. Chrystologia New Age głosi, że człowiek Jezus Chrystus jest Bogiem, ponieważ każdy człowiek jest Bogiem. Przyjdzie jako ogólny instruktor, jako Chrystus Maitreja, jako pan wszechświata i ustanowi ezoteryzm jako religię ludzką.
Jak należy budować etykę
Zabieg powoduje rozmowę pomiędzy szeregiem tych komórek, które tworzą ludzkie ciało jako mikrokosmos, z szeregiem równie świadomych komórek, które tworzą wszechświat jako makrokosmos. Podstawy te wprowadzają idealizm i utożsamianie etyki z filozofią rzeczywistości, z kolei w sytuacjonizm, nieprecyzyjny personalizm, etykę niezależną i utożsamianie etyki z filozofią człowieka, a także w steineryzm i ideologię New Age oraz w utożsamianie wszystkiego ze wszystkim jako jedynie istniejącą całością, stając się jednym, wiecznym i nieskończonym procesem. Dziś zasadą podejmowania decyzji jest nie tyle prawda, ile raczej jedność, która wprowadza monizm procesu jako absolutnej całości.
Metodologiczne warunki tworzenia etyki
Dopiero gdy oddzielimy skutek od przyczyny, czynność poznawczą od umysłu jako przedmiotu wiedzy, decyzję od woli, przypadłość od istoty ludzkiej, stworzymy etykę zdeterminowaną przez jej odrębny przedmiot. Z drugiej strony filozofia człowieka jest podobnym rozpoznaniem tworzących go elementów konstrukcyjnych, w tym istnienia i istoty, a jednocześnie wyrazem w jego istocie formy jako zasady rozumnej duszy i materii jako zasada rozumnej duszy. Ciało. I to właśnie w ustaleniach filozofii rzeczywistości i filozofii człowieka należy szukać podstawy do wyodrębnienia działań, którymi zajmuje się etyka, realnie ugruntowując ich wierność dobru ludzi.
Realistyczna identyfikacja człowieka
Wiedza i decyzje to działania, które chronią lub niszczą osobę i jej związki z ludźmi poprzez miłość, wiarę i nadzieję. Zniszczenie to także atak na samego siebie, bo bez ludzi, bez ich miłości i wiary człowiek upada. Intelekt pobudzający wolę osiąga poziom mądrości, kształtuje swą całość w woli, dzięki kontemplacji jako rodzajowi wiedzy, która dostrzega wartość godną człowieka w istnieniu relacji osobowych.
Uporządkowanie problemu celu i wartości
Jest to etyka, której przedmiotowa i metodologiczna odrębność od innych nauk zostaje odkryta poprzez wnikliwe studiowanie filozofii człowieka i filozofii rzeczywistości.
Religia i etyka
W tym zbiorze nauk humanistycznych etyka odnosi się do norm ułatwiających wybór działań chroniących człowieka w jego strukturze egzystencjalnej. Dobro człowieka to zatem jego istnienie, istota, życie, zdrowie, edukacja, wychowanie, więź z ludźmi, uczucia, humanizm. Religia to przyjaźń z Bogiem, poparta dobrą filozofią istnienia i etyką, poparta realistyczną filozofią człowieka.
Wiara i światopogląd
Światopogląd jest zawsze sumą mechanicznie połączonych różnych twierdzeń, które postrzegamy jako obraz świata i człowieka. Religijny światopogląd polega na kierowaniu się w życiu prawdami religijnymi własnego wyznania lub Kościoła, które dominują w obrazie świata i człowieka. Fakty te oddalają porządek naszej świadomości i wiary jedynie w intelekt i wolę, przeniesione do światopoglądu. e) Wiara jako więź z Bogiem w istocie człowieka.
Etyka św. Tomasza w wersji F. van Steenberghena
Wiara w sensie subiektywnym, z punktu widzenia osoby, która ją otrzymuje, jest początkiem naszego życia religijnego, które wyznacza także miłość i nadzieja. Tę drogę, wszystkie te odmiany wiary, miłości i nadziei, poziom naszej relacji z Bogiem, objawia modlitwa, która w swoich odmianach jest manifestacją poziomu naszego życia religijnego i jest prośbą o naszą relację z Bogiem jako wiara, nadzieja i miłość trwają. Charakteryzuje tę naturę, wskazując na swobodę ludzkich decyzji i losy człowieka po jego śmierci.
Etyka ogólna
To dążenie, utrwalone w sumieniu, wyraża się w naturalnej skłonności człowieka do zachowania życia, rodzenia, wychowywania dzieci, poznawania prawdy i poznawania Boga oraz pozostawania we wspólnocie.
Etyka szczegółowa
CZŁOWIEK I WSPÓLNOTA
Droga myślowa do filozoficznego zidentyfikowania człowieka
Trzy sposoby określania człowieka
Osoba Tomasza jest pierwszym elementem strukturalnym, który go konstytuuje, gdyż byty o bezpośrednio znanych cechach są później, wtórne.
Propozycja Platona
Powstały więc teorie, że człowiek jest odniesieniem do idei, do Boga, do człowieka, do świata, do wartości, do kultury, do społeczeństwa, do siebie samego. Dominuje dziś teoria, że człowiek pozostaje w relacji do wartości, które zawsze są celem, zadaniem, oceną.
Propozycja Arystotelesa
Jednak skutki życia człowieka, jego myślenia i decyzji, tworzą w pełni osobistą rzeczywistość i stają się realną osobą, która przetrwa po śmierci. Wcześniej Kant wyjaśniał, że kategorie i idee tworzone przez podmiot integrują doświadczenia zmysłowe i łączą świat z człowiekiem. Z tego obrazu świata wyłania się człowiek jako podmiot i scena, na której rozgrywa się dramat świata i dramat człowieka: życie codzienne, obyczaje.
Propozycja św. Tomasza
Tworzy je, ponieważ stworzenie polega na powodowaniu lub powodowaniu istnienia w taki sposób, aby to istnienie w przyrodzie poprzedzało wszystkie inne ludzkie materiały i czyniło je swoimi prawdziwymi współzasadami. Aby dusza i ciało uzyskały te dopełnienia, rodzice i inne substancje otaczające dziecko poczęte muszą współdziałać z całą jego treścią egzystencjalną. Kiedy te odniesienia zostaną ustanowione, chronione działaniami intelektu i woli, kultura stworzona przez człowieka staje się humanistyczna.
Zestawienie sposobów identyfikowania człowieka
W tradycji platońskiej jako sposób identyfikacji osoby dominuje dodawanie cech, ich prosty opis lub relacje między cechami. W tradycji tomistycznej działanie i możność w człowieku należy najpierw utożsamić z zasadą realizacji, która konstytuuje człowieka i odrębną od niego zasadą tożsamości. Człowieka należy także zacząć poznawać po jego skutkach, a nie po przyczynach, które go tworzą, tożsamych z zasadami, które wprawiają go w ruch.
Relacje osobowe
Struktury rzeczywiste, w odróżnieniu od wymyślonych, są dostępne dla każdego człowieka, natomiast istota idei tkwi w umyśle twórcy, a nie jest nam dana bezpośrednio. A relacja, o której mowa, nazywa się zaufaniem i ma postać prawdy, gdy mamy postawę aktywną, i formę zaufania, gdy mamy postawę pasywną.
Relacja miłości
Miłość ta – zdaniem apostoła – nie ma końca, wszystko znosi, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystkiemu wierzy. Miłość Boża chroni nas przede wszystkim w tym, co dla człowieka najważniejsze, ale dlatego Bóg wspiera nas także w innych, mniejszych sprawach. I nawet w przypadku czystej ludzkiej miłości nie jest możliwa stała obecność ukochanej osoby.
Uczucia
Uczucia są składnikiem ludzkiej osobowości, tak jak posiadanie ciała jest częścią istoty osoby. Nasz stosunek do uczuć jest konsekwencją naszego stosunku do ciała, a to z kolei zależy od naszego rozumienia człowieka. Jeśli człowiek jest dla nas tylko ciałem, to uczucia stają się podstawą zrozumienia, ocen i decyzji.
Wspólnota i jej odmiany
Uwagi wprowadzające
Istota wspólnoty
Wspólnota to grupa ludzi w taki sposób, że transcendentalne właściwości osób stanowią internalizujące dobro wspólne każdego z nich. W tych wspólnotach czynnikiem tworzącym wspólnotę jest podobne działanie, relacja do Boga, wzajemne przyswojenie sobie w osobach takich przymiotów, jak jedność, odrębność, rzeczywistość, prawda, dobro, piękno. Wspólnota, czyli jedność wszystkich wspólnot tworzących naród, nie jest jeszcze dobrem wspólnym, poprzez które polityka mogłaby służyć całemu narodowi.
Teorie dobra wspólnego
Nie zapominajmy, że rzeczywistość, prawda i dobro przekazywane są ludziom poprzez relacje osobiste, na które składają się miłość, wiara i nadzieja. Utożsamianie dobra wspólnego z obecnością, czyli łączeniem ludzi przez miłość, wiarę i nadzieję, włącza humanizm i religię w dobro wspólne. Budzi to zrozumienie dla ludzi, możliwości nawiązania relacji osobistych i pozycjonowania w relacjach poprzez miłość, wiarę i nadzieję.
Naród
Warto przypomnieć tezę, że to kultura, wraz z jej strukturą i układem znaczeń pól, determinuje politykę w jej uzasadnianiu programów państwowych i politycznych. Dzięki takim zasadom, jak dobro wspólne i racja państwa, kultura i polityka są zbieżne z dobrem człowieka, wpisanym w jego tkankę egzystencjalną. Kiedy tę służbę pełni się w postawie szacunku dla ludzi, realizuje się także miłość, która jest troską o dobro ludzi.
Ojczyzna
To pierwsze doświadczenie życia z ludźmi jak w domu, które nas uszczęśliwiło, mogło stać się powodem naszego całkowitego zadomowienia się w tej przestrzeni i w tym języku, którym wyrażaliśmy miłość poprzez kulturę. Wszyscy ludzie tworzący naród są powodem do nadziei, że dobroć i zaufanie, czyli miłość i wiara, połączą nas z tymi ludźmi. Oznacza to, że w tych warunkach i okolicznościach, w tym miejscu i czasie realizowała się nasza więź z ludźmi poprzez miłość, wiarę i nadzieję.
Rodzina
Ta linia lub aspekt wprowadza społeczeństwo, nadając małżeństwu należne mu prawa do korzyści społecznych. Małżonkowie informują o tych zmianach także wspólnotę wyznaniową, nie tylko społeczeństwo, a będąc katolikami, pragną otrzymać sakramentalną pomoc Chrystusa w Kościele, który współzałożyli. Zatem rodzina i małżeństwo nie są jedynie instytucją i to nie system władzy ją tworzy.
Społeczeństwo jako struktura pośrednia między narodem i państwem
Można powiedzieć, że społeczeństwo to naród, w którym uwzględniane są prawa, zawsze zawarte w przepisach o charakterze prawa. Krótko mówiąc, społeczeństwo to naród, który rozumiemy z punktu widzenia systemu władzy, który organizuje je mentalnie i przejawia się w zarządzaniu. Społeczeństwo to naród, w którym sposoby ochrony relacji osobistych i dobra wspólnego są określone przez prawo i kontrolowane przez system zarządzeń i władz o charakterze instytucjonalnym.
Państwo
Społeczeństwo to wspólnota konstytuowana przez odniesienie do określonego celu lub dobra wspólnego, wspólnego wszystkim społecznościom, a jednocześnie związek lub zespół relacji ze zbiorami praw hierarchizujących społeczność. W związku z tym można powiedzieć, że każda wspólnota, w tym naród, jest społeczeństwem, gdy dominuje w niej zespół relacji mentalnych, głównie system władzy zapisany w prawie i przejawiający się w zarządzaniu. Wyodrębnianie wspólnot i społeczeństwa czy też wyodrębnianie wyraźnych relacji mentalnych, głównie w postaci instytucji określonych przez prawo i władzę, prowadzi do podmiotu państwa.
Podsumowanie rozważań o wspólnocie i jej odmianach
Często te cele i zadania wyrażają się w ideologii, obejmującej światopogląd narodu, strukturę społeczną społeczeństwa oraz teorię misji historycznej państwa, związaną z misją historyczną narodu. Kiedy dominują lub są podkreślane postawy mentalne, społeczności stają się wspólnotami, a naród społeczeństwem. Uwzględnienie postaw mentalnych narodu i oddzielenie ich w społeczeństwie jest drogą do stworzenia państwa.
Wojsko jako młodość ofiarowana Polsce
Ku małżeństwu
To trwanie mężczyzny i kobiety w relacji poprzez miłość, wiarę i nadzieję, a w tych relacjach rodzenie się na dzieci, aby wzrastały wśród ludzi, którzy się kochają jako środowisko łączące ludzi i Boga przez miłość . , wiara i nadzieja. Po pierwsze, powtórzmy, że małżeństwo to trwanie mężczyzny i kobiety w węźle miłości, zaufania i nadziei, jako środek wzajemnej i szczęśliwej służby sobie nawzajem, i w tym szlachetnym znaczeniu jest prokreacją dzieci . aby wzrastały, rozwijały się i wśród kochających je rodziców uczyły się miłości, wiary i nadziei dla dobra własnego i innych. Dlatego małżeństwo rozpoczyna się od publicznie ogłoszonego zobowiązania do ustanowienia i ochrony osobistej więzi między mężem i żoną poprzez miłość, wiarę i nadzieję, a także od publicznie zadeklarowanego zaangażowania w wierność małżeńską jako pokolenie dzieci.
Rodzina
Czym jest miłość
Co nowego w etyce
Specjalność wojska: realizm
Ważniejsze zagadnienia w ujęciu Artura Andrzejuka
Przedstawiony tutaj obraz wydaje się bardziej mylić nasze wyobrażenie o ludzkich zachowaniach i działaniach, niż je wyjaśnia. To ważne, bo nie trzeba nikomu tłumaczyć, że bez ciała życie człowieka na ziemi nie jest możliwe. Był to przykład tego, jak antropologia filozoficzna, czyli nauka o ludziach, może wpływać na koncepcje społeczne.
