poer v. tr ‘estabelecer, acordar, decidir’
se 2 conx cond ‘se’
III.5 se vos por mí, meu amigo, ven mal, / pesa-m’ende, mais non farei i al || III.15 pero non poss’eu per tanto viver / se vós i máis non quiserdes fazer || IV.19 e mara- vilhan-s’outrossi / se vo-lo conselhou alguen / de mi fazerdes [sempre mal] || VIII.22 E, se muit’aquesto mi á de durar / vosco, senhor, devia-m’a matar / ant’ou seer ao dem’encomendado || IX.13 se non, os dentes lhi quiten por én || IX.17 ca manda el-rei que, se demandar don / o vilão ou se se chamar segrel / e jograria non souber fazer, / que lhi non dé ome [o] seu aver || IX.18 ca manda el-rei que, se demandar don / o vilão ou se se chamar segrel / e jograria non souber fazer, / que lhi non dé ome [o] seu aver
seer v. ‘ser’
1. Verbo atributivo: I.18 “Non a serviádes nen sejades seu” || III.13 – De vos pesar,
senhor, ben ést’e prez || III.19 cuid’eu que é mal / de máis, amigo, demandardes-mi al || IV.10 ca vos ouç’ende cousecer / de mi fazerdes tanto mal, / a muitos, a que é gran mal / en perder vosso conhocer / en min || IV.16 todos mi dizen que é mal / de mi fazerdes tanto mal || V.9 Vós me rogastes mui de coraçon / que lhe fezesse ben algũa vez, / ca me seria mesura [e] bon prez || V.16 mais, e pois que assi é, / farei-lh’eu [ben] || VII.8 ca me jurou que nunca se ja de mí partisse / e máis foron de cento mentiras que m’el disse || VIII.6 ca mi fazedes vós en guisa tal / ben, mia senhor, que depois é meu mal || IX.10 polo vilão, que vilão é, / pon ora assi en seu degred’el-rei / que se non chame fidalgo per ren
2. Auxiliar da pasiva: VIII.7 e de tal ben non soo eu pagado || VIII.14 e con tal ben
enton, senhor, / ouvi de vós mal dia eu fui nado || VIII.21 que mi valvera muito máis a min / jazer mort[o] ou seer enforcado || VIII.24 E, se muit’aquesto mi á de durar / vosco, senhor, devia-m’a matar / ant’ou seer ao dem’encomendado
seer con razon ‘ser xustificado’: IX.16 Ar pesará-vo-lo que vos disser / (este pesar é pesar con razon)
seer mester ‘ser necesario’: I.3 que vos non sérvia, ca non m’é mester
seer verdadeiro ‘dicir a verdade’: VI.11 e por aquesto o jur’e o digo / que ja máis
nunca seja verdadeiro
segrel s. m. ‘segrel’
IX.18 ca manda el-rei que, se demandar don / o vilão ou se se chamar segrel / e jogra- ria non souber fazer, / que lhi non dé ome [o] seu aver
sempre adv. temp. ‘sempre’
IV.6 ar maravilhan-s’én / de mi fazerdes sempre mal / e nunca mi fazerdes ben || V.1 Ai amiga, sempr’avedes sabor / de me rogardes por meu amigo / que lhi faça ben || VII.4 e vai-s’ora de carreira sa via, / e sempre mi assi mente e non á de mí vergonha
sén s. m. ‘xuízo, intelixencia, siso, criterio’
I.8 E todos dizen que fiz i mal sén, / ai mia senhor, de quanto comecei / de vos servir || II.9 e fez-lhi muito ben / en a fazer dona de mui bon sén / e mui mansa
sen prep. ‘sen’
VII.12 Non sabedes, amiga, como m’ouve jurado / que nunca se partisse de mí sen meu mandado
senhor s. m. e f.
1. s. m. ‘señor: VI.19 mentirei ao amigo e ao senhor, / e pojará meu prez e meu valor
/ con mentira
2. s. m. ‘Deus’: II.13 E non mi foi Nostro Senhor mostrar / os seus olhos, de pran,
por ben dos meus
3. s. f. ‘señora, dama’: I.1 Ai mia senhor, veen-me conselhar / meus amigos como
vos eu disser: / ... || I.5 pero, senhor, non m’én quer’eu quitar / de vos servir e vos cha-
“senhor” || I.9 E todos dizen que fiz i mal sén, / ai mia senhor, de quanto comecei /
de vos servir || I.12 ca, mia senhor, que mi fez é[n] mui ben / de vos servir e vos [cha-
mar “senhor”] || I.16 E máis me dizen do que me vos deu / por mia senhor: que mi
fez i gran mal || I.22 E, mia senhor, conselha-me mui mal / quen mi-o conselha, mais farei-m’eu al || II.1 A mia senhor, que eu por meu mal vi, / feze-a Deus senhor de mui bon prez || II.2 A mia senhor, que eu por meu mal vi, / feze-a Deus senhor de mui bon prez || II.5 todo por mal de min / a fezo Deus de muito ben senhor / e das melhores
donas a melhor || III.1 – Senhor, por vós e polo vosso ben, / que vos Deus deu, ven
muito mal a mí || III.3 por Deus, senhor, fazed’o melhor i || III.7 – Senhor fremosa, máis vos én direi: / ... || III.13 – De vos pesar, senhor, ben ést’e prez || IV.1 Senhor do mui bon parecer, / maravilho-m’eu do gran mal / que mi fazedes por meu mal || IV.5 e quantos-lo ouven dizer, / senhor, ar maravilhan-s’én / de mi fazerdes sempre mal || IV.15 E, mia senhor, quantos eu vi, / todos mi dizen que é mal / de mi fazerdes tanto mal || VIII.6 ca mi fazedes vós en guisa tal / ben, mia senhor, que depois é meu mal || VIII.13 e con tal ben qual eu enton, senhor, / ouvi de vós mal dia eu fui nado || VIII.23 E, se muit’aquesto mi á de durar / vosco, senhor, devia-m’a matar / ant’...
senon prep. ‘excepto, agás’
IX.7 nen ar chamemos, ... / ..., nulh’ome trobador / senon [a] aquel que souber trobar