Tegen de achtergrond van het argument dat het idee van maatschappelijke complexiteit zelf ook een motivatie voor intellectuele solidariteit impliceert waar niet van afhankelijk is. Behoefte aan een samenhangende en holistische benadering ('organisatorische complexiteit') Vanwege de meervoudige impact en de veelheid en onderlinge afhankelijkheid van complexe problemen, moet zij deze 'aanpakken'. Als test kan de lezer het ‘probleem’ in de bovenstaande lijst vervangen door klimaatverandering, armoede, de hoofddoekkwestie of ‘de afhankelijkheid van Indiase boeren van het zaadbeleid van Monsanto’ en zelf oordelen.
De gezamenlijke verantwoordelijk ten opzichte van de complexi- teit impliceert niet alleen het erkennen van het eigen autoriteitsprobleem, maar ook het tonen van respect voor het autoriteitsprobleem van de andere betrokken actoren. Vanuit het perspectief van de normatieve ethiek kunnen we dan stellen dat de complexiteit als het ware een ‘ethisch appel’ doet aan elke betrokken actor, in de zin van een oproep tot het aannemen van een reflexieve houding ‘ten opzichte van die complexiteit’, en dit in verband met de manier waarop die betrokkene het probleem, zijn eigen belang, het belang van de andere actoren en het algemeen belang rationaliseert. De autoriteit van de wetenschap is relevant omwille van de wetenschappelijke methode gebruikt bij het formuleren van een bevinding of een hypothese.
Ten slotte is het gezag van de individuele burger ook relevant vanwege het recht van deze burger om als zodanig erkend te worden.4 Met andere woorden: hoewel wij, 'ti. In de volgende delen van deze tekst zal ik de concepten van reflexiviteit en (gevoel van) intellectuele solidariteit als ethische houdingen ‘ten opzichte van complexiteit’ verder bespreken vanuit twee perspectieven.
Reflexiviteit – een geschiedenis
In de focus van de academische analyse van de samenleving die we tot nu toe hebben gevolgd, keren we voor de laatste keer terug naar de theorie van reflexieve modernisering. De derde transformatie die wordt aangedreven door reflexiviteit van de tweede orde is de ‘reflexieve modernisering’ van gevestigde vormen van politiek, wetenschap en de markt zelf. Vanwege de ‘dreiging’ en ‘urgentie’ van de meeste van deze problemen ontstaat er echter een ‘gespannen sfeer’ rond deze problemen en ervaart de wetenschap daardoor voor het eerst mondiale politieke druk en media-aandacht (en weet ze niet altijd hoe ze dit moet aanpakken). ga hiermee om).
Of ze ten uitvoer zullen worden gelegd en serieus zullen worden genomen, hangt nog steeds af van de goede wil van de gevestigde apparaten in de politiek, de wetenschap en de markt. Dit perspectief is gebaseerd op het simpele idee dat de impasse er niet is vanwege de “totale complexiteit”, maar omdat de politiek, de wetenschap en de markt, in hun traditionele manier van werken, niet “in staat zijn deze complexiteit te vatten”. Dat geldt ook voor het klimaatprobleem: politieke vertegenwoordigers van ontwikkelingslanden zien de oorzaak van het probleem in de geïndustrialiseerde landen.
De markt (of ‘de economie’), in haar werking en de concrete impact daarvan op ons persoonlijk en publiek leven, is veel meer dan ‘het beheer van de productie en consumptie van goederen en diensten’. Dat betekent natuur- lijk ook dat er geen éénduidige interpretatie van de markt mogelijk is. Vanuit de systeemtheorie en de epistemologie worden ‘neutrale’ pogingen tot interpretatie van de ‘ontologie’ van de markt of de economie gedaan.
Er zijn de bekende visies die de mondialisering zien als een pervers gevolg van de marktwerking (bijvoorbeeld (Klein 2010) en (Legrain 2003)) en de visies die een beeld proberen te schetsen van een ‘eerlijke’ markt vanuit het perspectief van de 'feit' van de mondialisering (bijvoorbeeld (Sachs 2009) en (Stiglitz 2007)). Een meer gedetailleerde beschrijving van de markt vanuit de hier genoemde perspectieven valt buiten de praktische context van dit essay. Een systematische studie van hoe relevant theoretische overwegingen enerzijds, of kritische analyses van echte voorbeelden anderzijds, het idee van de.
Het idee dat het marktsysteem, met zijn eigen logica, het verschil tussen ‘private en sociale boekhouding’ niet kan registreren, kan als metafoor worden gebruikt. Bovenstaande kritiek op het functioneren van de representatieve democratie, de wetenschap en de markt werd geformuleerd in de vorm van 'onbedoelde gevolgen'. Op politiek gebied verwijst dit naar het 'bestaan' van collectieve politieke identiteiten.
We zien twee tegengestelde trends ontstaan in de academische opvattingen over hoe wetenschap moet voldoen aan de verwachtingen en behoeften van de samenleving. En op dit punt in de redenering bereiken we ook het einde van de soortgelijke beschouwing van de representatieve democratie, de wetenschap en de markt.
Een zorgethiek voor het moderne samenleven
Echter, het grootste probleem van de theorie van de deugdenethiek blijft net dat deugden niet altijd (of eerder bijna nooit) ondubbelzinnig in de ‘juiste’ praktische handelingen kunnen vertaald worden. In deze tekst wil ik argumenteren dat de essentie van de theorie en de praktijk van het ethische denken en handelen niet alleen voor ons persoonlijk leven maar ook voor de ‘organisatie’ van onze samenleving vervat zit in een perspectief van zorgethiek. Met andere woorden: reflexiviteit en zin voor intellectuele solidariteit zijn ethische houdingen die we zouden moeten aanne- men ten opzichte van de complexiteit, maar we kunnen ze ook begrijpen als ethi- sche houdingen die we moeten aannemen omdat we verbonden zijn in de complexiteit.
In de versie van Philip Kitcher wordt gezegd dat er geen ‘ethische experts’ zijn en dat de autoriteit daarom alleen die van het gesprek kan zijn. Deze reflectie brengt ons bij een tweede kenmerk van het moderne samenleven in zijn complexiteit. We moeten ook het probleem van de autoriteit van de ander respecteren, in de zin dat we de kwetsbaarheid van de autoriteit van die ander moeten respecteren.
Dit brengt ons bij het derde kenmerk van het moderne samenleven in complexiteit. In de bekende klassieke interpretatie spreken we over de kwetsbaarheid van de natuur (inclusief dieren) en mensen die niet of minder veerkrachtig zijn. Op een abstracter niveau kunnen we spreken over de kwetsbaarheid van ieder mens gezien zijn ‘gezagsprobleem’.
Reflexiviteit als ethische houding betekent dus niet alleen het respecteren van de 'kwetsbaarheid van de onwetende'. Ten slotte herhalen we vanuit het derde deel het centrale idee van de voorgestelde theorie van zorgethiek: eerlijk met elkaar omgaan betekent eerlijk omgaan met de complexiteit die ons bindt. David Held betoogt in deze zin dat de meeste 'democratische denkers' vandaag de dag democratie nog steeds als 'democratisch' beschouwen.
Het idee van deliberatieve democratie distantieert zich van de traditionele opvatting dat politieke partijen als belangengroepen de verschillende ideologische tendensen die ‘bestaan’ in de samenleving moeten vertegenwoordigen. Elke poging daartoe is een ontkenning van de complexiteit die ons bindt, en vanuit het idee van complexiteit kunnen we ons ook afvragen of deze verschillende ideologische tendensen ‘bestaan’ in de samenleving (zie ook het vorige punt). Ik stelde hierboven dat de ontwikkeling van een ethische houding van reflexiviteit en intellectuele solidariteit als een competentie van iedere burger in wezen begint in het onderwijs.
Ze houden rekening met de kwetsbaarheid van de specifieke rollen die we in de samenleving op ons nemen en onszelf toeschrijven, maar praten tegelijkertijd met ons over onze verantwoordelijkheid in deze rollen. De mogelijkheid van deze consensus ligt vervat in de hierboven beschreven methode van deliberatieve democratie, maar op dit punt in het betoog is de werkelijkheid belangrijker dan de mogelijkheid van een ideaal.
Bibliografie
ICC Policy Statement on the Enabling Framework for Scaling Up Investment in Energy Efficiency.” http://www.iccwbo.org/Advo-cacy-Codes-and-Rules/Document-centre/2014/ICC-policy-statement-on-enabling-frame-to-scale-up-investments-in-energy- efficiency. Transdisciplinarity: Stimulating synergies, integrating knowledge.” http://doc.iiep.unesco.org/cgi-bin/wwwi32.exe/[in=epidoc1.in]/?t2000. The Problem with Justification - Towards the Science and Policy of Nuclear Power. Energy Strategy Reviews.
The methodology of transdisciplinarity – Levels of reality, the logic of the involved environment and complexity.” Transdisciplinary Journal of Engineering &.
