Dialectverhaaltjes 1996 - Historische Vereniging Sliedrecht

Veul van wà ze naer binnene slobberde, wier geleverd deur ’n aanderen boer; de schilleboer.. Deuze haolde bij de mense aan de deur de reste van groente, brôôd en aerepelschille

We hebbe nog ’n klaaine maond en van opgeve wille we nie wete, mor ’n perronkaortie of ’n retourtie naer Gurrekum aan ’t leket was jaere geleeje tóch simpeler!.

We gonge dus bij aanderande graoziebedrijve naer nieuwe, voor ons meschie betaolbaore, medelle kijke... Nae veul kijke wiere we smoorverliefd op een lichblaauwe Vollekswaoge ’kever’

In de leste oorlogswinter van d’n twêêde wereldoorlog was ’t meel schaers, maor overdag was ’t pakhuis nie op slot, dat was veuls te lastig.. Om ’t toch ’n bietjie te bewaoke hà m’n

Mijntjie wier toe zô bôôs, dà ze d’n bak mè pere pakte en zee: “Geef op die pere, en hoepel mor gaauw op naer je vrijer!” Mevrouw hà zeker iets gehoord, ze kwam de keuke in en vroeg:

Weet jie, dà „k t‟r jaere naer uitgekeke hèt om weer is aan d‟n dijk te zijn?. ‟t Val mee en ‟t vaal

Het Sliedrechts Dialect 449 Naer d’n kaarsebogerd 3 We liepe met te jaoger mee naer d'n uitkijkpost.. Daer liete ze 'n mandjie naer beneejene zakke en de jaoger dee de kraai d'r

Ze gaon ok nog 'n middagie naer de plek waer de gemêênte d'n afval opslaot en dan kenne ze met 'r aaige ôôge zien wat 'r met de troep gebeurt as we 't nied op straet zien rondzwaarve..