Dialectverhaaltjes 2002 - Historische Vereniging Sliedrecht

Wà mijn betreft mag ’t aalle jaere zô ’n dik pak snêêuw geve, mor dan wel graeg êên of twêê daege êêder, want drôôme over ’n prachtig mooie, witte Korsemis is êên, mor d’r echt êên

Dan kom êêst ’t perbleem wà voor otoochie kan ’k kôôpe và m’n gespaorde centjies?. Nae lang wikke en wege wier ’t een Vollekswaoge

Toe ‘k van de week gezellig kleerties voor ’n poppie zat ’t braaie, zee ‘k tege Besjaone: ” ‘k Gaot eve naer bove, hoor, ‘k het ’n kloentjie rôôje sêêt nôôdig!” ’t Is trouwes nog mor ’n

In dut stuk zitte toch wel wat meer scheure in ’t ijs en ‘k mot eerlijk bekenne dà ’k best nog ’n paor schuivers maokt, mor wie doet dat nou niet?. ’t Is stampvol bij ’t kefé in Oud-

Daer glôô ’k nie veul van, ’k weet nog mor aals te goed dat ’t voor mijn gêên goeje zeumer was.. Wà mijn angaot kan ’t nie hêêt genogt weze, ’t liefste zou ’k in ’n waarem land zijn

Volges de klaaine is ‘t “Hêêêl veul koud buite.” Dikkels zegge mama en papa: “Eet maar op joh, ’t is heerlijk!” As de kaainder iets aarg vies vinge, zegge ze dan ok prompt, trewijl ze

Dan zette ik êên stoel weer wà vedder, gong daer weer opstaon, verzette dan dien aandere stoel weer en zô kwam ´k bij de klok.. ´t Viel nog hêêmel nie mee, want die stoele wouwe aamel

U maok me nou wel aarg nieuwsgierig…” “Neeje, dà ken nie, ze legge nou nog in Dordt, as „k ze dan ophaolt, breng „k gelijk ‟t hêêle vrachie bij jullie.” “Primao, „k ben aarg benieuwd,