Dialectverhaaltjes 2004 - Historische Vereniging Sliedrecht

As ie daer dan nog is bij neemt, dà de gemiddelde levesverwachting nog vedder zel toeneme, zôôdà me nie allêên mè meer ouwchies zalle weze, mor dat ie ok nog is langer zalle leve, dan

Mêêstal begonne me met ’t haer wasse met ’n natte krop slaoj, waernae z’n faosie gezicht vedder wier opgepoetst mè meer van die rottighaaid.. Op ’t lest, en dà was ’t vaste ritewêêl,

Op ’n dag zee m’n vaoder met ’n staole gezicht: “ ‘k Was bij Aort van Wijngaorde aan ’t waarek en vertelde hum, dat as jij gêên schooljuffrouw zou worde, dà je dan graeg ok in ’n

Dà stelde naer hedendaegse begrippe nie veul voor, want me mogge dan tot 10 uur naer de Kaarekbuurt.. Zakgeld hadde we bekant nie en daerom liepe we mè vriende dikkels een rondtjie over

Wà ’k nog vergete was om te zegge is datte me êêst aaltijd ’n borrechie soep van d’n dag neme, enkeld as ’t rôôije soep is dan slao me over, want dà ’s hêêt en peperig spul.. As toetjie

As ze wis dat ’t goed zou gaon, zou ze nie langer aerzele en gaauw d’r nore op gaon zoeke.. Nog êêne

In ouwerwetse rolfillemtaareme zou ’k zegge: “D’r worde kilemeters fillem volgeschote.” Toe doch ’k bij m’n aaige: “Wà zijn wij ’t gewoon gaon vinge datte me zôôveul meules binne

Daer glôô ’k nie veul van, ’k weet nog mor aals te goed dat ’t voor mijn gêên goeje zeumer was.. Wà mijn angaot kan ’t nie hêêt genogt weze, ’t liefste zou ’k in ’n waarem land zijn