Effe gêên nieuws …

In maert ’45, toe ‘k vier jaer wier, wazze d’r nog volop perbleme met ’t buurland en hadde de mense wel wat aanders aan d’r hôôd.. ’t Kan ok weze dà m’n moeder me liever thuis hiew, mor

Aalles op z’n tijd Hêêl lang geleeje toe ’t koningshuis onbevooroordêêld bejubeld wier, de slaoger, d’n bakker, de mellekboer en nog veul meer vollek aan de deur kwam om te vraege wat

Nae de opening deur de voorzitter, nam de burregemêêster ok lid van de HVS ’t woord, toe bleek dat ie z’n aaige goed voorberaaid had en nou kan iederêên hum.. Voor deuze gelegenighaaid

Eerst denk ie dan: “Dà ‟s gelukkig veer van mijn bed.” Waer ik eefies nie bij stil stong, was dat de wèreld voor ons, welvaerende westerlinge, aareg klaain is geworre deur ‟t

Uitaaindelijk zijn we thuisgekomme met ’n primao sjofeur achter ’t stuur en laete we nou ’n paor daege nae thuiskomst ’n brief op de mat vinge da’k zô gauw mogelijk naar d’n ôôgarts mos

Ik weet nog dà ze op ‟n waailand een meziekfêêst hadde met optreejes van ‟t Cocktail Trio en de in die tijd hêêl bekende Blue Diamonds.. Ik denk dat jie ze nog wel zal kenne van hun

Toch hè ’k ‘r graeg gebruik van gemaokt, en ik kan zegge dat ’t gouwe jaere zijn gewist die deur onze vingers zijn heengeglipt.. Waer is de tijd

Vaoder riep: ” Plat in ’t gras!” Ik lag naest ’n slôôt wà verwonderd te kijke, hoorde ’t vliegtuigie weer aareg lêêg aankomme, en keek mè verbaozing naer iets wà ’k nò nooit hà gezien..