Aokelijke loi

Eerst denk ie dan: “Dà ‟s gelukkig veer van mijn bed.” Waer ik eefies nie bij stil stong, was dat de wèreld voor ons, welvaerende westerlinge, aareg klaain is geworre deur ‟t

Wat is ’t goed dà me d’r ok twêê van gekrege hebbe, want op êên bêên kà je teslotte nie lôôpe.. Wat is ’t meraokels fijn as ie goed lôôpe

Honderde jongeres liepe daer deur de Kaarekstraet en langs de westkant van ’t Langeveldplaain waer de meziektent sting.. Bij 't gemêêntehuis, waer vroeger 't pliesiebroo was, wier

Me moeder had over dà soort impulsaankôôpe hêêle aandere gedachtes: “Man, wat mò je toch met aal die troep, je schuurtie staot ’r vol mee è je gebruik ’t tò nooit!” Aailijk was dat

Neeje, ik wil ’t is hebbe over dat as ’t je overkomt dà je hart ’t wat af lae wete, welleke mogelijkheeje d’r tegewoordig zijn om ie weer op te laete knappe... Ok mijn overkwam ’t dat

Onderlest kwam ‘k ’n ex-collegao tege, waer ik tege zee: " ‘k Verveel m’n aaige stierlijk!" Viao hum hè ‘k ‘n administraotief baontjie bemachtigd in ’t Nasjenaol Baggermuseum, wà mijn

Daer mos ie netuurlijk wel ’t hêêle jaer voor spaore, hee.. Ik kan ’t m’n aaige nie goed meer herinnere, mor ’k doch dà je een dubbeltjie in de week mos

‟t Meer voor onze deur hed ‟n tetaol aander kleurtie.. Waer „t eerst graauw en grijs was, is ‟t nou blaauw en