Dialectverhaaltjes 2015 - Historische Vereniging Sliedrecht

Toch hè ’k ‘r graeg gebruik van gemaokt, en ik kan zegge dat ’t gouwe jaere zijn gewist die deur onze vingers zijn heengeglipt.. Waer is de tijd

Zôôdoende wier d’r nogal is geroope of geflote naer de daomes die dan kwansquaosie tege mekaor zeeje: ”Pff, stomme wurrefknuppels!” Nae Kraaijevelds lierefebriek kreeg ie de wurref van

Wà ’k nog vergete was om te zegge is datte me êêst aaltijd ’n borrechie soep van d’n dag neme, enkeld as ’t rôôije soep is dan slao me over, want dà ’s hêêt en peperig spul.. As toetjie

Nieuwe badkaomer Jaere geleeje hadde me tege mekaor gezeed dà we, as êên van baaije nie meer zou waareke, we nôôdig ’n nieuwe badkaomer mosse kôôpe.. D’r kwamme naomelijk tegeltjies

In de leste oorlogswinter van d’n twêêde wereldoorlog was ’t meel schaers, maor overdag was ’t pakhuis nie op slot, dat was veuls te lastig.. Om ’t toch ’n bietjie te bewaoke hà m’n

Mijntjie wier toe zô bôôs, dà ze d’n bak mè pere pakte en zee: “Geef op die pere, en hoepel mor gaauw op naer je vrijer!” Mevrouw hà zeker iets gehoord, ze kwam de keuke in en vroeg:

Omkere dus en nicht Merie hà gezeed: "We hadde beter motte wete, want Slierecht is toch vlak bij Dordt." Jaot, toen op Dordt aan.. Zô kwamme ze vanuit Rotterdam wel in Dordt, mor wat

Ze schreef dat ‟t gêên echt stuksie was voor de krant, maor dà-me mor mosse kijke of we d‟r wat mee konne doen.. ‟t Was voor heur een mooie herinnering an d‟r vroegere