Paerdevlees (1049)

‘k Mò nog wel eefies ’n nieuw achterlichie pakke, want de leste keer dà ‘k in d’n donker onderweeg was, was ’t lampie nog mor hêêl flaauwchies.. Aal met aal hà ‘k zôôdoende ‘n hortie

Bel, nou ’t lieverlee weer wà beterder weer gao worre, verheug ‘k me al op ’t opruime van aal die fikfakkerijchies.. Zôôdrao dat ’t kan, gaon de tuinstoele weer naer

Die gaon bevôôbeld over de Waotertoren, de Westebrug, ’t Klaaindiep, een stoephuis op Baonhoek, mijn weunplaets ’t Baggerdurrep, en kort geleeje hè je in deuze krant nog kanne leze over

As ’n baoke voor de zêêvaert staot die bôôm nou aan de kust en hij zwaait met aal z’n takke: “Vertrouw op mijn, wees mor gerust.” Aal die lichies in ’t donker en die balle overdags dat

Zô wier ’n hortie geleeje aa mijn de vraeg gesteld of ’k wis waer de benaoming ‘De Zaai’, of zôôas wij zegge: ‘De Zaoi’ vandaen komt.. ‘k Ben daer is op gaon goegele, maor ik hè nie

As dien hond weer hêêlemael naer dà brugchie gerend was, gong z’n baosie wijdbêêns staon mè z’n hande tege mekaor in de lucht.. As tie zô sting, mos d’n hond kennelijk wachte tot ’t

Toch kwam die nog is eefies trug op dien êêne enkelde gele roos die ze op z’n hôôdkusse hà gelege en hij zeet tege heur: “Je wis toch wel dà gele roze zegge dà je voor êêuwig và mekaor

Je kom 's middas thuis và je waarek en wil netuurlijk ommiddellijk naer binne gaon, mor je kan je sleutels nie vinge.. Je gaot êêst aal je zakke