Sliedrechts Dialect 542

Daerin mosse ze ’n hortie blijve legge spoele om d’n blom of ’t aerepelmeel d’r af te laete gaon, daerom wiere ze af en toe ok nog is ’n bietjie deur mekaor gehusseld.. Azze ze daer mee

Viao de beheerder krege wij ’t zôômaor in onze schôôt gewurrepe, voor die tijd hêêl aareg biezonder.’t Mò gezegd worde, ’t was gêên pelaaisie.. ’n Kaomertie van vier bij vijf en een

Het Sliedrechts Dialect 752 ’t Hè nò nooit zôô donker gewist… Ze weunde saome in ’n huisie, ze was wà krom van rimmetiek Toch konne ze d’r aaige aerdig redde, al was hij ok nogal is

Toe ‘k nog ’n klaain jongchie was, gonge me vroeger d’n hêêle maond augustus op vekansie naer Katwijk; m’n vaoder had in de jaere vijftig een Kevertie, mor daer konne me netuurlijk nie

Dat was in 1932, de zaok wier verbouwd en voor d’r ome, die bij hullie weunde, wier ’n huisie gekocht waer die kon gaon weune en dat eventueel laeter beschikbaor zou zijn voor d’r

Hêêle is naomelijk eve aareg, of nóg aareger as stele en vandaer ’t gezegde: ”D’n hêêler is aareger as de steler.” Kortom, d’r was alleevel wat te beleve in die stoep en dat maokte ’t

Dat „r mense zijn die d‟r hart op die menier is wouwe luchte was ok hêêl duidelijk, ‟t vaalt ok nie mee om, azzie daer in de buurt ‟n oud huis hè gekocht en je bin bij ‟t opknappe aan

Ze wazze bekant aaltijd thuis, gonge hôôguit is naer de getrouwde kaainder of naer ‟n zuster…In gedachte zag „k ze tusse die hippe oma ‟s van tegewoordig die, med ‟n kleurtie in d‟r