Het Sliedrechts Dialect (776)

Daerin mosse ze ’n hortie blijve legge spoele om d’n blom of ’t aerepelmeel d’r af te laete gaon, daerom wiere ze af en toe ok nog is ’n bietjie deur mekaor gehusseld.. Azze ze daer mee

’k Hè m’n aaige nò nooit ietewat wijs laete maoke, neeje d’r zijn d’r zat die ’t geperbeerd hebbe, mor die zijn aamel van ’n kouwe kaaremis thuis gekomme.. En à ’k maarekt dà ze ’n

Sommiges hebbe niet ’t gevoel dà ze d’r drôôm uit hebbe laete komme en wazze liever de kunstzinnige kant opgegaon.. ’t Blijkt dat in de vijftiger jaere de ouweloi nog dikkels beslote

Nou mò ’k wel zegge dà we ’n paor maonde geleeje ’n goeje vriend verlore hebbe die deur z’n aaige paerd was dôôdgetrapt, sinsdien ben ‘k ’r bunzig van en lôôp ‘k ‘r graeg met ’n

Het Sliedrechts Dialect 752 ’t Hè nò nooit zôô donker gewist… Ze weunde saome in ’n huisie, ze was wà krom van rimmetiek Toch konne ze d’r aaige aerdig redde, al was hij ok nogal is

Tusse de middag Hà je ’n uur, dà was geboft Lôôpend naer huis en at je praksie Oorties gespitst om haalef êên ’t ANP, de weerberichte ’t Is waer, dà dee host iederêên Om tien v’r êên

Toe ‘k nog ’n klaain jongchie was, gonge me vroeger d’n hêêle maond augustus op vekansie naer Katwijk; m’n vaoder had in de jaere vijftig een Kevertie, mor daer konne me netuurlijk nie

Dat was in 1932, de zaok wier verbouwd en voor d’r ome, die bij hullie weunde, wier ’n huisie gekocht waer die kon gaon weune en dat eventueel laeter beschikbaor zou zijn voor d’r