Het Sliedrechts Dialect (394)

’k Hè m’n aaige nò nooit ietewat wijs laete maoke, neeje d’r zijn d’r zat die ’t geperbeerd hebbe, mor die zijn aamel van ’n kouwe kaaremis thuis gekomme.. En à ’k maarekt dà ze ’n

Nou mò ’k wel zegge dà we ’n paor maonde geleeje ’n goeje vriend verlore hebbe die deur z’n aaige paerd was dôôdgetrapt, sinsdien ben ‘k ’r bunzig van en lôôp ‘k ‘r graeg met ’n

Viao de beheerder krege wij ’t zôômaor in onze schôôt gewurrepe, voor die tijd hêêl aareg biezonder.’t Mò gezegd worde, ’t was gêên pelaaisie.. ’n Kaomertie van vier bij vijf en een

Nae ‘t pesere van de brug wier ’t brugdêêl dan weer op z’n plaets gevaere en deur d’n bok op z’n plek gelege.. Dà was netuurlijk al een eve percies waareksie, As ze d’r mee klaor wazze,

M’n man het ‘n leuke uitdrukking voor dat opscheppe: “Hôôger schijte dan je gat zit.” Dà ving ‘k zô’n mooie uitdrukking en as ie d’r dan over nae gao denke hoe of dat dat dan zou motte

Toe me weer thuis bij m‟n broer wazze, hoorde me op de raodio: “Professor Obbink bidt nu ‟t Onze Vader in de grafkelder, bidt u allen mee.” We hebbe de rouwstoet nie trug naer Den Haog

Dà dee je an 't leket, mor dan hà je wel eerst effe gekeke naer de aanplakbiljette voor wat 'r draaide.. Mêêstentijds wazze dat 'r zô'n stuk of vier in de

'k Gong met die maaider wel 's mee naer Wengerde lôôpe, dat gong best hoor, azzie d'n Tollesteegt af gong.. Ze hadde daer 'n klaain bogertie, mor de appeltjies wazze zô zuur as 'n