Het Sliedrechts Dialect (912)

Op dien bôôt naer Rhene was t´r êên in ’t zwart, met ’n demaste doeksie over z’n aarem, komme vraege: ”Wensen de heer en mevrouw iets te gebruiken?” Mè grôôte ôôge hadde ze mekaor

’n Grôôte limenaodefebriek – as ie ’t wil wete die van de Coca Cola, zette jaere laeter, in 1931, de kerstman in ’t zonnechie.. Tot toen toe was tie mor ‘n raoren

Tusse de middag Hà je ’n uur, dà was geboft Lôôpend naer huis en at je praksie Oorties gespitst om haalef êên ’t ANP, de weerberichte ’t Is waer, dà dee host iederêên Om tien v’r êên

‘k Weet ’t nie zeker meer, mor ‘k glôôf dà ’k aaltijd ’n nieuw jurreksie aan had met de paose.. Dat hà me moeder dan netuurlijk wel zelf genaaid van ’n couponnechie, mor toch hee, as

't Is alweer 'n hort gelee, dà 'k is tege m'n aaige zee: “Hee, heb ie soms een gaetjie i je hande?” Kreeg 'r pijn van i m'n kop, weer wazze me cente op En dà dee me hêêl gaauw op de

Gretverjakkes, ‘k proef nog de smaok, ‘k mos bekant over me nek, Maor gekookt en in ’n potjie, liep ’t waoter uit je bek.. Pao gong med ’n zaksie koole naer ’n boer die biete had, En dà

117 Het Sliedrechts dialect Publicatie van de Oudheidkundige Vereniging “Sliedrecht” Mobelesaosie ‟k Zal een jaer of vijftien gewist zijn, denk ‟k, dà ‟k naer m‟n diensie gong op

Ze gonge naer de grôôte school en d’n êêne leerde aarg goed, d’n aandere maor maotig, mor d’r kwamme nooit klachte, ze gedroege d’r aaige schijnbaor verbeeldig.. Nae schooltijd haolde