075 Sliedrechts dialect

Daerin mosse ze ’n hortie blijve legge spoele om d’n blom of ’t aerepelmeel d’r af te laete gaon, daerom wiere ze af en toe ok nog is ’n bietjie deur mekaor gehusseld.. Azze ze daer mee

As ie naer zô ’n bas kijkt, dà ‘s trouwes ok zô met ’n viool, dan hè je ’t idee dà ze met heulieze hand zôômor ’n bietjie heen en weer zitte te schuive, trewijl ie bij ‘n gitaor nog ’n

‘k Weet ’t nie zeker meer, mor ‘k glôôf dà ’k aaltijd ’n nieuw jurreksie aan had met de paose.. Dat hà me moeder dan netuurlijk wel zelf genaaid van ’n couponnechie, mor toch hee, as

Jaop, de twêêde meulebaos, gong op ‟n stoel zitte en zee tege de waoterbaos: “Eerst ‟n briefie và moeders, dan pas gaon we beginne, want jullie plege kontraktbreuk!” Nae ‟n paor daege

Het Sliedrechts Dialect 456 Dankbaorhaaid ‟n Kennis và me, in d‟n bijstand, nou die had ‟t ech nie brêêd, ‟t bankstel was tetaol versleete en gaeter in ‟t taofelklêêd en z‟n vrouw

Gretverjakkes, ‘k proef nog de smaok, ‘k mos bekant over me nek, Maor gekookt en in ’n potjie, liep ’t waoter uit je bek.. Pao gong med ’n zaksie koole naer ’n boer die biete had, En dà

Vaoder zee: "Nog effe en dan hebbe me aalemael 'n oto." "Nou", zee moeder, "dan mag ie toch eerst wel 's hêêl wat meer gaon verdiene!" Mor 't is echt waer, in die jaere gong aales mè

Hoe ‟t gekomme is, wete we laeter zelf ok nie meer, maor oh, oh, we staon mit z‟n driechies naest d‟n oto, de deure dicht en ‟t ketactsleuteltjie d‟r nog in!. Bram zegt een hêêl lillijk