Het Sliedrechts Dialect (480)

’t Zel, wie weet, voor dien trouwe viervoeter wel ‘n ‘ekstraochie’ gewist weze nae ’n dag lang sjouwe langs d’n dijk en over de Slierechse uibraaidinge … Zwempoes De mêêste

Hoewel ‘k makkelijk naer ’t winkelcentrum ken lôôpe, hà ‘k, met ’t ôôg op ’t vuurwaarek, tóch d’n oto gepakt, je ben ommers zôô ‘n hand of ’n oor kwijt, om mor is wat te noeme.. Daer

Op dien bôôt naer Rhene was t´r êên in ’t zwart, met ’n demaste doeksie over z’n aarem, komme vraege: ”Wensen de heer en mevrouw iets te gebruiken?” Mè grôôte ôôge hadde ze mekaor

’n Grôôte limenaodefebriek – as ie ’t wil wete die van de Coca Cola, zette jaere laeter, in 1931, de kerstman in ’t zonnechie.. Tot toen toe was tie mor ‘n raoren

Het Sliedrechts Dialect 736 ’t Wil mor nie wintere ‘k Zat al weke te broeje op ’n stuksie over de winter, mor ’k doch ik wach nog effies of ’t soms tò nog gao vrieze.. Nou is

Hondekar Ome Teun en de knechs broche ’t brôôd rond met ’n transportfiets mè voorop ’n vierkante mand van geschilde willegetêêne, bovenop afgeslote deur een deksel met een stuk zaail

‘k Weet ’t nie zeker meer, mor ‘k glôôf dà ’k aaltijd ’n nieuw jurreksie aan had met de paose.. Dat hà me moeder dan netuurlijk wel zelf genaaid van ’n couponnechie, mor toch hee, as

't Was bij mekaor 'n klaauwchie vol, mor voor jou ’n hêêlen buit, en i je hôôd klonk 't nog deur: "Veul haail en zege." ’t Vaareke het z'n gat gebrand, achter aan z’n staertie, 'k Wens