Het Sliedrechts Dialect (910)

Of dat haalleve onsie teffees dà voor ie neus afgewoge wier deur de kroijenier z’n vrouw en dan mè zô ’n glimmend scheppie knisperend in ’n pepiere kokertie gedaen wier …

Hoewel ‘k makkelijk naer ’t winkelcentrum ken lôôpe, hà ‘k, met ’t ôôg op ’t vuurwaarek, tóch d’n oto gepakt, je ben ommers zôô ‘n hand of ’n oor kwijt, om mor is wat te noeme.. Daer

Die keer dà je as klaain kleutertie zô vrêêselijk bang was voor dien grôôten hond, mor ok toe je voor straf voor de klas mos komme en je zôôvel schaomte voelde.. Weet jie nog dà je tot

kan ‟k ie allêên mor „n pluim op ie hoed geve en ving ik ‟t hêêl knap dà je, ondanks aalle kretiek, kallem bin gebleve en gewoon deur bin gegaon zôas jij doch dat ‟t mos gaon.. Dat mag

Dà dee je an 't leket, mor dan hà je wel eerst effe gekeke naer de aanplakbiljette voor wat 'r draaide.. Mêêstentijds wazze dat 'r zô'n stuk of vier in de

Maor op ‟t lest wiere ze ‟t aaltijd wel êêns en dan…., dan wier d‟r een baksie gedaen bij de

Daer bleef-ie dan in ‟t waoter zitte want op de luike of in ‟t drôôge dêêl van ‟t gangboord, schroeide je vel zôwat vast an d‟n teer of an ‟t ijzer.. Was-ie ver genogt naer bovene of

Mit de naegel và-je duim maokte je dan een sneechie in ’t steeltjie en daer stak-ie dan ’t volgende madeliefie weer deur en zô aal maor vedder, tò-je op ’t lest een kransie voor in je