065 Sliedrechts dialect

Het Sliedrechts Dialect 752 ’t Hè nò nooit zôô donker gewist… Ze weunde saome in ’n huisie, ze was wà krom van rimmetiek Toch konne ze d’r aaige aerdig redde, al was hij ok nogal is

'k Gong met die maaider wel 's mee naer Wengerde lôôpe, dat gong best hoor, azzie d'n Tollesteegt af gong.. Ze hadde daer 'n klaain bogertie, mor de appeltjies wazze zô zuur as 'n

Mor de meezikke muggen kwamme dan ok voor d'n dag en azzie dan gêên mugge-olie had om je aaige in te smere, wier ie zôwat opgevrete deur die krenge.. Voor 'n zooichie ael hà je hêêl wat

Wat ‟r aamel in ‟t winkeltjie staot of hangt is teveul om op te noeme, daerom mor ‟n paor dinge: ‟n pak Goudao kaerse, ‟n dôôsie Glim, paksies thee en koffie en gaot zô mor deur..

En gestopt netuurlijk hee, ‟t leek wel of moeder en opoe aaltijd bezig wazze, d‟r hande stinge nooit stil, want ‟r was ok ommers hêêl veul te doen in zô ‟n huishouwe.. ‟k Ziet ze nog

Toch was Klaos best ‟n bietjie romantisch, want as-tie ‟s ‟n verlore keer iets zee, noemde die d‟r nooit bij d‟r echte naom, maor zee die aaltijd „poes‟.. Nou klinkt dat wel aerdig,

Nae de koffie, mit een echt bakkerskoeksie, zee moeder Saontjie dà-ze aalemael naer de plee mosse gaon, want temee zou ’t nie meer kanne.. Je schep nou zôwat je klompe al

Ze gonge naer de grôôte school en d’n êêne leerde aarg goed, d’n aandere maor maotig, mor d’r kwamme nooit klachte, ze gedroege d’r aaige schijnbaor verbeeldig.. Nae schooltijd haolde